เลือกใช้งานผ้ากันเปื้อนแบบไหนดี

เป็นที่ทราบกันดีว่าผ้ากันเปื้อนนั้นเป็นสิ่งของที่มีไว้เหตุด้วยช่วยอภิบาลคราบมัวหมองที่เกิดจะมาติดเครื่องนุ่งห่ม แต่แท้จริงแล้วใครจะรู้บ้างว่าผ้ากันเปื้อนนั้น  ก็เป็นอีกหนึ่งอุปกรณ์ที่มีให้เลือกใช้งานได้มากมายแบบตามความต้องการ  แต่จะมีอย่างไหนบ้าง และผ้ากันเปื้อนแบบไหม เหมาะกับการใช้งานในแบบอย่างใด วันนี้บทความของเรามีข้อมูลตรงนี้มาฝากกัน ดังนั้น

เริ่มต้นที่ผ้ากันเปื้อนแบบครึ่งตัว ที่การกำหนดใส่กันเพื่อความเป็นแผนน่าพึงพอใจ เป็นผ้ากันเปื้อนที่ได้รับความชื่นชอบมาตั้งแต่ยุคแรก เน้นการสวมเพื่อความงดงามเป็นกระบิลยิ่งกว่าการระแวดระวังคราบมอซอ

ต่อกันด้วยที่ผ้ากันเปื้อนแบบเต็มตัว เป็นผ้ากันเปื้อนที่คลุมตั้งแต่เหนือลำตัวลงมาถึงเข่า สามารถช่วยป้องกันการเกิดคราบสกปรก หรืออันตรายระหว่างการทำอาหารได้

ผ้ากันเปื้อนแบบพินาฟอร์ (Pinafore) ผ้ากันเปื้อนเพราะเด็ก มีต้นกำเนิดมาจากฝั่งยุโรป เป็นผ้ากันเปื้อนแบบเต็มตัวมีลักษณะเป็นชุดลูกไม้ จึงเหมาะกับเด็กผู้หญิง

ผ้ากันเปื้อนแบบคอปเลอร์ เป็นผ้ากันเปื้อนแบบคลุมรอบตัว และมีสายรัดเพื่อเพิ่มความกระชับ สามารถป้องกันคราบได้แบบทั้งตัวโดยมากมักเห็นกันในธุรกิจอุตสาหกรรมโรงงาน เช่นโรงงานแช่แข็ง หรือโรงงานสี หรืออุตสาหกรรมการผลิตยา

ผ้ากันเปื้อนแบบคัปโปงิ เป็นชุดกันเปื้อนแบบมีแขนของญี่ปุ่น จากเดิมนิยมใส่กันสำหรับป้องกันคราบสกปรกของกิโมโน หากในประจุบัน แบบนำมาใช้ในโรงงานอุตสาหกรรม

ผ้ากันเปื้อนแบบมะเอะกะเกะ เป็นผ้ากันเปื้อนที่นิยมใช้กันเปื้อนละแวกหน้าขา มีรูปร่างเป็นผ้าสีขาว มักใช้กันในกลุ่มของซามูไรและพ่อค้า

ผ้ากันเปื้อนแบบบิ๊บ เป็นผ้ากันเปื้อนที่พบเห็นกันได้ทั่วไป มีประเภทเป็นผ้าปิดด้านหน้าและมีสายคาดแขวนคอขนาดเล็กพร้อมกันมีเชือกรัดบริเวณเอว มีกระเป๋าด้านหน้าเพื่อบรรจุเครื่องมือ หรือวัสดุอุปกรณ์ต่าง ๆ

ผ้ากันเปื้อนแบบทักซิโด้ เป็นผ้ากันเปื้อนที่มีการดีไซน์ออกมาให้เหมือนกับสูททักซิโด้ การกำหนดใช้กันในโฮเต็ลหรือภัตตราคารสถานภาพพรีเมียม

ผ้ากันเปื้อนแบบ 4 Wayเป็นผ้ากันเปื้อนที่พ่อครัวนิยมใช้ มีลักษณะเป็นผ้ากันเปื้อนแบบพันรอบเอว เพื่อให้สะดวกต่อการเช็ดทำความสะอาดมือระหว่างการทำอาหาร

ผ้ากันเปื้อนแบบBistro ผ้ากันเปื้อนที่มีความยาวครึ่งเข่า มีช่องกระเป๋าด้านหน้าพร้อมผ้ามัดเอว การกำหนดใช้กันในกลุ่มภัตตาคาร หรือภัตตราคาร