ความเป็นมาเรื่องราวของสายรัดข้อมือ

สายรัดข้อมือ มักมีรูปร่างเป็นวงที่ทำจากพลาสติก หรือกระดาษมัน ที่ใช้เพื่อคาดหรือคาดที่สถานที่แขน สายรัดกลุ่มนี้มักทำให้ไม่สามารถใช้ร่วมกันได้ เพื่อใช้เป็นรหัสติดตัว หรือใช้เพื่อเป็นการชี้แจงความศรัทธาหรือลุ้นสหพันธ์ธรรมการย์ต่าง ๆ

สายรัดข้อมือซิลิโคน

ต้นปีพ.ศ. 2548 สายรัดข้อมือซิลิโคนได้กลายเป็นเครื่องแต่งตัวที่ได้รับค่านิยม ที่สหภาพการกุศลนำมาเพื่อหาเงินบริจาค สายรัด Livestrong เป็นแบบแรกที่ออกมา ผ่านทางการริเริ่มโดยแลนซ์ อาร์มสตรองนักปั่นจักรยาน จากนั้นก็ได้มีออกมาอีกหลายอย่าง

ในไทยสายรัดข้อมือ เริ่มเป็นที่นิยมในช่วงต้นปี พ.ศ. 2548 โดยที่ราคาของสายรัดข้อมือบางกลุ่มมีค่าสูงประมาณ 1 พันบาท และได้หมดความชื่นชอบในช่วงกลางปี พ.ศ. 2548

แต่ในประจุบันได้รับค่านิยมในการผลิตเพื่องาน แสดงผลิตภัณฑ์ ของแจกเพราะด้วยสหพันธ์ ต่าง ๆ อย่างแพร่หลาย เนื่องจากมีต้นทุนต่อชิ้นทึ่ถูก ซึ่งขั้นตอนทำสายรัดข้อมือ นั้นมีหลายหลายวิธี ส่วนมากนั้นสายรัดข้อมือจะมีการทำจาก ยาง ซิลิโคน Rubber มากมายเกรด

วีธีการขึ้นลายบนสายรัดข้อมือนั้น ในการผลิตจำนวนมากจะใช้การทำบล็อกในการขึ้นของซื้อของขายมีข้อดีคือความคมชัดของจิตรบนสายรัดข้อมือ และอีกทำนองในการทำจิตรบนสายรัดข้อมือนั้น คือ การใช้เลเซอร์ในการแกะสลักข้อความบนสายรัดข้อมือ ซึ่งสามารถทำได้ในจำนวนน้อยต่อแบบ ซึ่งได้รับความชอบจาก  ผู้ซื้อ เพราะสามารถทำสายรัดข้อมือได้ตามความต้องการในจำนวนที่ไม่มาก อีกทั้งบางหุ้นส่วนยังสามารถ ใส่หมายเลยเลขโค๊ดเฉพาะด้วยสายรัดข้อมือแต่ละอันได้ด้วย